أنا مثقف الأهواز
الرئيسية » القسم الأدبي » الشعر الشعبي » شموخ/حاج محمد ابو حاتم الساعدی

شموخ/حاج محمد ابو حاتم الساعدی

عشت عمری شمس و احکم سما الشمات

و اشتت غیم وکتی الحسب ایضمنی

انا مسمار طبعی و مایصرنی اصرار

و اسردنه اقماش الراید ایصرنی

تبع ماصیر لاحد و احچی های بزود

ویتیه و یضر نفسه العیب یتبعنی

شموخی آنه جبل و الخلگ تدری بهای

العتب عل سئل رگه وراد یعرفنی

و اذا راید وصف اسئل علیه اصگور

لأن بس الصگر یگدر یوصفنی

لا تسئل علیه الراد مثلی یصیر

و تدری ایغار منی شلون یمدحنی

الحاقد علی و یذمنی لیل انهار

ما حس بوجوده حتی یهظمنی

اختار الشریف و بیه رفعة راس

و یستاهل افزعله لو یحشمنی

الموگد الحچایه لا یصف ویای

و اذا ما یشتمر ثق ینطرد منی

المهم عندی البخت ظل ثابت و معلوم

و دمر کل ردی الفکر یعارضنی

 

اضف رد

لن يتم نشر البريد الإلكتروني . الحقول المطلوبة مشار لها بـ *

*

*