أنا مثقف الأهواز
الرئيسية » القسم الأدبي » الشعر الشعبي » نورس خجل/الشاعر باسم الشموسی

نورس خجل/الشاعر باسم الشموسی

زفیتلک نورس خجل،
شمه وحضن
غنیتلک بویااااا انعیمه وهلهلت
طولک زلال و سال من عین الجبل
گاع آنه فوگی اطشرت.
رگصت حرمل رغبتی و ویه التچکچک چکچکت
ارجف خجل من هندس الفوگ المتن
عضیت شفتی وغمضت
واهس بلال او نیته بعروگی مشن
کبرت فوگ الشامه شمه و أذنت
صلیتلک ورگة عنب
واتطشر بروحی الخمر
خدرت ابدمی المستحه
وابدین خصرک کفرت
بعیونک التمن فراشات ونده
وکض حرثة الترچیه واتسرسح غفل خیط الکحل،،
یهمس همس
وبیک السمه السابع اظن،
لا فوگ من وارش سمه السابع طرت
و احویتلک من النجم معضد ضوا
وفصلت دوشگ بلسمه اشوی ابعد امن اهل الگمر
و أجرت غیمه امکحله ..
کلما ضجت دغدغهه تضحکلک مطر
ودثرتک ابغطوة ورگ حنه و ورد
وانه بهواک اتدثرت
فوگ الوطن حطیت راسی وسلهمت
باسم الشموسی

اضف رد

لن يتم نشر البريد الإلكتروني . الحقول المطلوبة مشار لها بـ *

*

*