أنا مثقف الأهواز
الرئيسية » القسم الأدبي » الشعر الشعبي » قصيده الملحمه/الشاعر یونس الصرخی

قصيده الملحمه/الشاعر یونس الصرخی

دخلنه ابمعركه اتوسطه ملك الموت
تحيزنه المگابر ويه اهاليهَ
تلگه العنده راس ابراسه نابت غيض
صحرا وعل جماجم گمنه نمشيهه
انچفه کاس الصبر وتأخر اسرافیل
الماصدگ حچینه ایشوف ننهیهه
عرب !تدری العرب لو لبط عرج الثار
تذب ارواحها ابذبت چفافیهه
من انصک ادینه اتحل حلگهه الگاع
تدری اشخیرنه وشراح نطیهه
التهلهل للفزع تخلط دمه وبارود
الما طایح ولدهه ابخجل تلگیهه
تصرخ لایرد ..لو ما املطخ موت
ماشوف المهر ویاهه راعیهه
طگ ..طبل الذبوح ودردم ابن الهور
امزاود وی رطین الفشگ نگضیهه
نتحسر وجه اعدانه منختاض
التلاگینه جثث بس روس مابیهه
من انطگ رجلنه ..ایطگ ضلع بلگاع
الحرب خلطت زلم ولموت صافیهه
العزتک یاوطن لو نشد سرج الخیل
الملاحم یمنه فشله اتجیب طاریهه
المات الأجل ارضه …ابعرضه اثر قرآن
الیحَسب گاعَ اخته اشلون یطیهه
وبس احنه انعرف حچی السواتر حیث
من اتجیس بینه انجیس سرگیهه
الچیله ابصدرا شایل.. عدنه شایل نوط
ویچفوف المنایه العلگت بیهه
من اصهیل مهرا انمیز الفزاع
ونعرف الشارده امناثار رجلیهه
نحط بلگوس سهمین وفرد نیشان
النصیبه وروحا تطلع عیب نخطیهه
هذول احنه الأهوازین من نغتاض
نفصل اچفانه ولحجه نلقیهه

  • الشاعر یونس الصرخی

اضف رد

لن يتم نشر البريد الإلكتروني . الحقول المطلوبة مشار لها بـ *

*

*